Prowadzi kilkuosobową grupę wolontariuszy od września 2006 roku. Organizuje spotkania cotygodniowe dla młodzieży, w czasie których planowane są konkretne imprezy, zajęcia czasu wolnego, organizowane z udziałem wolontariuszy dla Seniorów DPJ w Zakliczynie.

Iza: „Moja praca wolontarystyczna rozpoczęła się 3 lata temu, przez ten czas przyjmowała ona  różny charakter, częstotliwość. Jednak zawsze chodziło w niej o to by być dla drugiego człowieka i z drugim człowiekiem. Być może te słowa brzmią banalnie, ale przekonałam się będąc chociażby z moimi Seniorami w Zakliczynie, że ludzie tak naprawdę potrzebują rzeczy najprostszych. Nie trzeba szukać daleko, zachodzić w głowę, co dla nich zrobić – wystarczy być, uśmiechnąć się, poklepać po ramieniu lub podać dłoń. Kiedyś przeczytałam takie słowa:
"Jesteśmy ludźmi przyszłości,
to my musimy ulepszać świat
Najgorszą rzeczą jest nic nie
robić i patrzeć,
zrób coś,
nawet coś małego!”

Dorota Śliwa - wśród nas znana jako Śliwka. Dorota rozpoczęła swoją pracę w Domu od cotygodniowych wizyt u poszczególnych mieszkańców. W każdy czwartek zaraz po lekcjach odwiedzała Seniorów na Grabinie. Z czasem bardzo zaprzyjaźniła się z panią Stasią (mieszkanka DPJ). I jak mówi: „Kiedy przychodzi czwartkowe popołudnie, wiem, że idę do DPJ, to jest oczywiste.”
Dorotka bardzo aktywnie włącza się w prace całego zespołu Wolontariuszy. Uczestniczyła we wszystkich imprezach i zajęciach organizowanych dla Mieszkańców, a co najważniejsze brała udział w ich przygotowaniu. Dorotka i Madzia to przyjaciółki w szkole, poza nią i w pracy. Mają w sobie dużo ciepła i radości, więc kiedy pojawiają się w Domu, Seniorom od razu poprawia się samopoczucie.

Dorota o swojej pracy: „Jestem wolontariuszką od września 2006 roku. Moja praca rozpoczęła się po spotkaniu zorganizowanym w szkole. Od początku chciałam i nadal chcę pomagać innym. Na początku było ciężko oswoić się z tą pracą, jednak ciepło i serce jakie okazywali mi seniorzy było motywacją do dalszej pracy. Wraz z innymi wolontariuszami organizowaliśmy różnego rodzaju imprezy, z których wyniosłam dużo satysfakcji. Oprócz udziału w licznych imprezach, wraz z mają przyjaciółką Magdą odwiedzałyśmy panią Stanisławę. Pani Stasia dawała nam dużo uśmiechu, radości i ciepła.
Bycie wolontariuszem sprawiło, że dojrzalej patrzę na świat, nauczyło mnie także odpowiedzialności. Mam nadzieję, że będzie coraz więcej osób, które zaangażują się w pomoc innym, ponieważ seniorzy naprawdę tego potrzebują”.

Agnieszka Martyka to osoba bardzo dynamiczna, pełna zapału i pomysłów. W naszym zespole jest „bombą energetyczną”, działa szybko i spontanicznie. Zapisała się w pamięci zwłaszcza jako Czerwony Kapturek, którego wystawialiśmy na Dzień Kobiet. Seniorzy lubią towarzystwo Agnieszki, bo jak powiedziała jedna z Mieszkanek: „taka drobniutka, malutka, a tyle ruchu zrobi, z tym porozmawia, do tego się uśmiechnie. Fajna dziewczyna.”

Agnieszka: „Wolontariuszem jestem dopiero rok i już w tym krótkim czasie bardzo się przywiązałam do tego miejsca i mieszkańców. Mam nadzieję, że będę tu jeszcze długo przychodzić. Z naszych wspólnych imprez, najbardziej w pamięci pozostał mi Czerwony Kapturek, gdyż na twarzach Seniorów widać było zadowolenie i wzruszenie.”

Magda Wojtas jest obecnie uczennicą szkoły ponadgimnazjalnej w Zakliczynie, jednak mimo wielu obowiązków szkolnych znajduje sporo czasu, by zawsze punktualnie stawić się na umówione spotkanie Wolontariuszy. Madzia ma w sobie dużo energii i swoją motywacją do pracy zaraża koleżanki. Słynie z tego, że zawsze ma wiele pomysłów na zorganizowanie czasu dla Seniorów i jak już podejmie się realizacji któregoś z nich, bez reszty się temu poświęca. Kiedyś w czasie jednej z prób przed przedstawieniem Czerwonego Kapturka, powiedziała mi: „ Iza, to musi być zapięte na ostatni guzik, wszystko musi być extra, bo Seniorzy dobrze obserwują i musi się im podobać! Strasznie się denerwuję!”.

Magda: „Jestem wolontariuszem od września 2006 roku. Co prawda jest to nie wiele czasu aby poznać działanie wolontariuszy, ale mimo to postanowiłam się podzielić z Wami moim wrażeniami jakie stamtąd wyniosłam.
Na początku postanowiłam zapoznać się bardziej z mieszkańcami, myślałam, że będzie ciężko, bo to starzy, schorowani ludzie. Wielokrotnie bałam się Ich reakcji, jak na mnie zareagują. Po pewnym czasie stres, który mnie ogarniał zniknął i bardzo polubiliśmy się nawzajem.
 Najczęściej odwiedzam p. Stanisławę, u której przebywam ok. 2-3 godz. tygodniowo. Przeważnie odwiedzam Ją w czwartkowe popołudnie po zajęciach. Pani Stanisława jest bardzo miłą, ciepłą i serdeczną osobą. P. Stasia opowiada wiele ciekawych historii ze swojego życia. Rozmawiamy także o współczesnej cywilizacji, pogodzie, ja dzielę się moimi przeżyciami, a P. Stanisława opowiada mi co wydarzyło się w ośrodku pod moją nieobecność.
 Jest mi bardzo miło widząc Jej zadowolenie, sprawia mi to ogromną przyjemność, dlatego za każdym razem, gdy od niej wracam dostaje niesamowitych sił, które owocują w moim życiu. W ten sposób wiem, że nie tylko Jej sprawiam przyjemność lecz również sobie.

Wolontariat to obowiązek, na który trzeba poświęcić swój wolny czas, jednak gwarantuję, że to nie jest zmarnowany czas. Dzięki pracy wolontarystycznej mam wiele siły, dzięki temu, inaczej (lepiej) patrzę na świat. Poznałam bardzo dużo osób, z którymi utrzymuję dobre kontakty (pozostali wolontariusze). Przede wszystkim otrzymałam ciepłe serce, które przekazują nam Nasi Kochani Seniorzy w zamian za nasz gest.”

Agnieszka Nowak to najmłodsza wiekiem i stażem Wolontariuszka. Dołączyła do naszego grona w czasie realizacji projektu „Zostań Wolontariuszem!”. Pamiętam, kiedy po spotkaniu w szkole gimnazjalnej w Zakliczynie podeszła do mnie i zapytała: „Czy mogłabym zapisać się do was?”. I tak się zaczęło, a tydzień później pomagała nam w organizacji Dnia Otwartego Wolontariatu w DPJ. To było jej pierwsze wielkie zadanie. Od tamtego czerwcowego dnia wspiera nas w pracy na rzecz Seniorów. Pomaga w przeprowadzaniu zajęć terapeutycznych, często odwiedza nas w ciągu dnia, bierze udział w zajęciach plastycznych. Agnieszkę bardzo interesuje się życiem zwierząt, pasjonuje się jazdą konną.

Agnieszka: „Mam 13 lat, jestem wolontariuszem od czerwca 2007 roku, a moja praca w DPJ rozpoczęła się od spotkania z pracownikami i wolontariuszami z DPJ w szkole. Od razu mi się spodobało, ponieważ od dziecka chciałam pomagać ludziom i rozweselać ich. Praca z seniorami wniosła w moje życie dużo ciepła i sympatii. Mam nadzieję, że moja praca rozwesela seniorów. Praca wolontarystyczna pomaga mi zrozumieć problemy innych, daje mi wiele radości.”

Ela Fiedeń – sumienny wolontariusz. Elka jest bardzo konkretną osobą, dobrze się z nią współpracuje, bo rzetelnie wywiązuje się z powierzonych zadań. Jest bardzo odpowiedzialna i podsuwa grupie ciekawe rozwiązania i pomysły. Ela bardzo poważnie traktuje swoją pracę na rzecz Seniorów

Ela: „Jestem wolontariuszem od września 2006 roku. Bardzo chętnie przychodzę do DPJ wraz z moją przyjaciółką Tosią. Moim hobby jest gra w siatkówkę i piłkę nożną. Lubię spędzać czas z przyjaciółmi, rozmawiać, słuchać muzyki i tańczyć.
Bardzo lubię p. Czesia i p. Stefcię (mieszkańcy DPJ)”.

Tosia Łazarz – szefowa zespołu tanecznego, to grupowa sportsmenka, mimo wielu zajęć, aktywnego trybu życia, chętnie i często poświęca swój czas wolny Seniorom. Tosia lubi gdy coś się dzieje, dlatego włącza się w imprezy w DPJ. Tosia odegrała niezapomnianą rolę Babci w Czerwonym Kapturku, a jej kostium i mimika spowodowały, że Mieszkańcy śmiali się do łez.

Tosia: „Jestem gimnazjalistką, wolontariuszem jestem od września 2006 roku. Moim hobby jest sport, najbardziej lubię grać w siatkę. Lubię taniec i słuchanie muzyki. Cieszę się, że jestem wolontariuszem bo poznałam dzięki temu dużo nowych ludzi. Do DPJ przychodzę z miłą chęcią, organizujemy różne zabawy i przedstawienia np. Czerwony Kapturek. Najbardziej lubię rozmawiać z p. Stefcią (mieszkanka DPJ).”

Karolina Mielec – spokojna i wrażliwa, dlatego w przedstawieniu Czerwony Kapturek z powodzeniem zagrała rolę Matki Kapturka. Jej łagodny sposób bycia i ciepły uśmiech sprawia, że Seniorzy darzą ją ogromną sympatią. Karolina jest lubiana przez grupę, dobrze się z nią współpracuje. Obowiązki wolontariusza wypełnia bez zastrzeżeń.

Magda Bober – jedna z pierwszych wolontariuszek, bardzo mocno zaangażowana w pracę wolontarystyczną. Wiele pracy włożyła w przygotowanie akcji Książka dla Seniora. Magda motywowała całą grupę wolontariuszy do systematycznej pracy.

Magda: „Jestem wolontariuszką od września 2006 roku. Moim hobby jest sport, uwielbiam grać w siatkówkę, moją pasją są szachy (często gram z rodzeństwem). Czas wolny lubię spędzać z przyjaciółmi. Jestem bardzo zadowolona, że mogłam zostać wolontariuszem, jestem z tego dumna. Chcę pomagać takim wspaniałym ludziom, mimo, że czasem brakuje mi na to tyle czasu ile chciałabym im poświecić.”

Magda Gniadek – Magda pojawiła się w naszym zespole na wiosnę, od tego czasu chętnie wspiera nas swoją pracą i zaangażowaniem. Jest osobą pełną rozmaitych pomysłów, dzięki którym możemy planować i realizować wiele zajęć i niespodzianek dla Seniorów mieszkających w DPJ w Zakliczynie. Magda bardzo poważnie traktuje swoją pracę wolontarystyczną i jest odpowiedzialna za organizację kilku poważnych imprez w DPJ.

Magda: „Jestem wolontariuszką od kwietnia 2007 roku. Moja praca polega głównie na odwiedzaniu mieszkańców Domu Pogodnej Jesieni. Uczestniczę w różnych imprezach, pomagam w ich przygotowaniu. Swoją pracą pragnę umilać czas mieszkańcom. Moją inspiracją do pracy wolontarystycznej jest uśmiech seniorów.”

Angelika Rosiek – Andzia jest mocno zaangażowanym członkiem naszej grupy wolontariuszy. Brała udział w przygotowaniu i realizacji większości wydarzeń kulturalnych dla Seniorów w DPJ. Z okazji Dnia Kobiet wcieliła się w postać Drwala -w „Czerwonym Kapturku”. Andzia jest bardzo pogodną i pełną dobrego humoru osobą, chętnie i z wielkim zapałem pracuje w DPJ.

Andzia: „Jestem wolontariuszką od grudnia 2006 roku. Wraz z innymi wolontariuszami zajmuję się organizacją różnych imprez. Staram się swoją pracą umilić czas seniorom. Mieszkańców DPJ odwiedzam w każde piątkowe popołudnie. Moją motywacją do pracy wolontarystycznej w DPJ jest radość seniorów - to dla mnie największa zapłata”.